Get Adobe Flash player
Blog View Post
Anna Enquist - De verdovers
Blog Image

De nieuwste roman van Anna Enquist probeert de mens tot aan de diepe structuren van zijn psyche te bereiken: menseigen zwakten en hoe mensen hiermee omgaan staan centraal. Hoe iemand die in de knoop met zichzelf zit, in een neerwaartse spiraal terechtkomt door dit te negeren. Hoe iemands onzekerheid destructieve gevolgen kan hebben. Hoe de fouten van één individu verstrekkende gevolgen kunnen hebben en andermans leven kapot kunnen maken. Enquist toont tegenstrijdigheden in het complexe menselijke brein, door twee contrasterende neigingen neer te zetten: het willen verdoven van alle negatieve gevoelens aan de ene kant, en juist het voelen en de confrontatie zoeken met problemen aan de andere kant. Dat deze neigingen zeer complex en dynamisch zijn, illustreert Enquist met behulp van ziekenhuismetaforen.

We lezen hoe een koelbloedige en nuchtere anesthesiologe haar best doet om obstakels in haar leven, zoals de slechte band met haar dochter, te negeren of te rationaliseren. Ze wuift haar emoties weg door alles op een zakelijke manier aan te pakken, wat haar de schijn van controle geeft. Deze schijn van rationele controle wordt echter keihard doorboort wanneer ze een verhouding begint met één van haar leerlingen, en hoe hard ze ook haar best doet zich niet los kan rukken van haar emoties.

In de andere helft van het boek staat een psychiater centraal, die juist te veel nadenkt bij alles wat in zijn leven gebeu rt, en overal verklaringen voor zoekt. In tegenstelling tot de anesthesiologe, komt deze man in de problemen door zich juist door zijn emoties te laten leiden. De scheiding tussen werk en privé wordt ruw verscheurd, wat het begin is van een reeks fatale beslissingen.

In De verdovers maakt de lezer kennis met verschillende perspectieven op de menselijke psyche. Enquist slaagt erin om je vertrouwd te maken met beide hoofdpersonages, en daarmee met twee verschillende invalshoeken op dezelfde gebeurtenissen. Er wordt verteld vanuit het personale perspectief, maar doordat er wordt afgewisseld met gedachten vanuit een ik-perspectief krijg je een grote blik op de belevingswereld van het personage, wat sympathie opwekt. Doordat er sympathie voor beide hoofdpersonen wordt gewekt, wordt de lezer uitgenodigd om zich te verplaatsen in beide situaties, waardoor de roman je laat nadenken over de menselijke psyche, en jezelf aan de personages laat spiegelen.

 Het is echter spijtig dat Enquist het nodig acht om met veel cliffhangers en gekunstelde spannende situaties op de proppen te komen. Deze soapachtige verteltrant is overbodig, aangezien het thema al zwaar genoeg is en genoeg stof geeft om over na te denken. Maar al met al is De verdovers een bijzon dere roman die niet alleen een intrigerend verhaal vertelt, maar, na de lezer met een leeg gevoel van verlies achter te laten, deze stil laat staan bij het menselijk denken en handelen, en de grote gevolgen die beslissingen kunnen hebben.

Door: Alexandra Hoff Op woensdag 16 november 2011 Comment Reacties( 0 ) Hits Bekeken(2043)
Reacties(0)